Our Family History

Aantekeningen


Treffers 151 t/m 189 van 189

      «Vorige 1 2 3 4

 #   Aantekeningen   Verbonden met 
151 R.K.Kerk Oude Molstraat Beugers, Henrica (I991814913)
 
152 Rietdekker Herbergier
gewoond hebbende te Axel, Ellewoutsdijk-Hoofdplaat 
Bedet, Jacobus Marinus (I991814103)
 
153 Successiememorie :
Kantoor Goes
Nummer 7/9084
Inventarisnummer 790
Filmcassetenummer 130
Bron: Memories van successie kantoor Goes 1901-1927 
Bedet, Abraham (I991814181)
 
154 Successiememorie :
Kantoor Goes
Nummer 6/3935
Inventarisnummer 747
Filmcassetenummer 122
Bron: Memories van successie kantoor Goes 
Bedet, Johannes Smijtegeld (I991814173)
 
155 Successiememorie :
Kantoor Hulst
Nummer 7/296
Inventarisnummer 806
Filmcassetenummer 135
Bron: Memories van successie kantoor Hulst 
Bedet, Catharina (I991815062)
 
156 Successiememorie :
Kantoor Hulst
Nummer 7/8473
Inventarisnummer 824
Filmcassetenummer 139
Bron: Memories van successie kantoor Hulst 
Bedet, Ariaan (I1067889949)
 
157 Successiememorie :
Kantoor Hulst
Nummer 8-4103
Inventarisnummer 836
Filmcassetenummer 141
Bron: Memories van successie kantoor Hulst 1901-1927
(successiememorie vermeld als overlijdensdatum 08-08-1919 
Bedet, Anthonie (I991814259)
 
158 Successiememorie :
Kantoor Hulst
Nummer 8/6188
Inventarisnummer 842
Filmcassetenummer 142
Bron: Memories van successie kantoor Hulst 1901-1927 
Bedet, Pieter Anthonie (I991815383)
 
159 Successiememorie :
Kantoor Hulst
Nummer 8/1492
Inventarisnummer 930
Filmcassetenummer 140
Bron: Memories van successie kantoor Hulst 1901-1927 
Bedet, Michiel (I991814222)
 
160 Tegenwoordig Schoolstraat 2 Bedet, Catharina (I991815035)
 
161 Tegenwoordig Schoolstraat 2 Serrarens, Charles Franciscus (I991815036)
 
162 testament 3.6.1765 bij notaris Jacobus Ritsaer Biervliet. Voogd mat. Pieter Kaas, oom; Anthonie Knudde, aangetr. oom. Knudde, Anthony (I1067889959)
 
163 testament 3.6.1765 bij notaris Jacobus Ritsaer Biervliet. Voogd mat. Pieter Kaas, oom; Anthonie Knudde, aangetr. oom. Isabella Willaert, Izabella Clara (I1067889953)
 
164 testament 3.6.1765 bij notaris Jacobus Ritsaer Biervliet. Voogd mat. Pieter Kaas, oom; Anthonie Knudde, aangetr. oom. Kaas, Pieter (I1067889990)
 
165 Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. Kuiling, Tonnie (I991814116)
 
166 uit beide huwelijken zijn geen nakomelingen Bedet, Abraham (I991814283)
 
167 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
behartigde de boerderij van de familie een koeienstal en een schuur met wat vee. 
de Boer, Jouke (I991814739)
 
168 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Dochter Anna ging na het overlijden van zijn vrouw wonen bij opa en oma de Boer.
Us heit kwam de laatste tijd nog al eens in Koudum, er was vast wat op til. Als hij er wasd vroeg hij allereerst naar mij en dan mocht ik bij hem ziiten, dat vond ik prachtig en daar was ik trots op. Maar, een poosje later, werd ik de kamer uitgestuurd en moest ik maar gaan spelen, werd er gezegd. Ik had wel in de gaten dat er wat broeide. Toen hoorde ik het grote nieuws; heit wilde weer gaan trouwen. Hij had zijn oog laten vallen op een jonge weduwe, die drie jaar ouder was dan hij en met vier kinderen op een boerderijtje woonde in Gaast. Het was een eige bedrijf, maar het was niet van de weduwe, maar van haar kinderen. In die tijd was het de gewoonte om buiten gemeenschap van goederebn te trouwen, vooral als de ene partij heel wat meer geld had dan de anderen. Zo was het dan ook gebeurd bij het eerste huwelijk van heit zijn aanstaande. Haar eerste man, Meindert Ettema, was al een bejaarde vrijgezel, toen ze trouwden. Ze woonde bij hem als huishoudster en zo waren ze aan elkaar gekomen. Maar trouwen mmet de huishoudster kon natuurlijk niet anders dan buiten gemeenschap van goederen en zodoende waren de kinderen erfgenaam geworden en de weduwe kreeg niets of een beetje. Heit meende al dat hij het met haar voor elkaar had, maar toen schreef ze hem zomaar af. De reden was, dat zij ertegenop zag. Wat was het geval? Boze tongen hadden verteld dat heit nogal uithuizig was en daarbij stevig dronk. Nu was daar wel wat van waar, maaar het werd stevig overdreven. Heit was al drie jaar weduwnaar en met de huishoudster boterde het niet altijd even goed. Zodoende was hij 's-avonds nogal eens de deur uit en in de herberg zat heit dan gezellig met een borreltje als verdrijver van de moeilijkheden. Maar een drinker was hij beslist niet. In die tijd was het bij de bouwvakkers wel ster de gewoonte om bij het minste of geringste drank te gebruiken, maar dat heit daarin anders was dan een ander, nee, dat niet. Toen heit n a een paar dagen naar haar toe ging om te praten, deed ze het voorstel, dat heit bij haar op de boerderij in Gaast in zou tekken, dan kon het huwelijk doorgaan. Dat was eigenlijk tegengesteld aan wat de bedoeling van heit was, maar hij dacht dat iedereen die handig was, wel boer kon zijn en derhalve werd de timmerzaak in Workum verhuurd en de zaak was beklonken. En zo werd mijn oudershuis verplaatst naar Gaast. Och, voor mij veranderde er niet zoveel. Ik was "Anna van beppe" geworden en mijn oudershuis mijn logeergelegenheid.
Maar heit kon niet aarden als boer.
Omdat het timemrbedrijf verhuurd was, kon hij er na afzienbare tijd weer in. De boerderij zou dan verhuurd worden aan een boer, die van jongs afaan het boerevak geleerd had.
Mijn tweede moeder is het daar vast wel mee eens geweest, want ze konden goed met elkaar overweg. Na vier jaar boer kwamen zij weer in Workum terecht en gingen wonen in de timmerzaak.
Nadat zij een jaar getrouwd waren geweest, was er een jongetje bijgekomen, dat zij Meindert noemden. Meidert groeide fleurig op en elk was gek op het kleine kereltje. Hij was de schakel die ons verbond met de aangetrouwde familie. 
Bekema, Andries Ynte (I991814689)
 
169 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Durk en Hinke hadden een boerenbedrijf in Bolsward en later in het Workummer Nieuwland, waar nog een zoon op het bedrijf woont. Drie dochters van Durk en Hinke zijn kloosterzusters in de missie geworden. 
de Boer, Hinke (I991814734)
 
170 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Ging na overlijden van moeder bij haar grootouders wonen, nadat haar broertje Tsjebbe met heimwee terug moest naar zijn vader. Mijn toeziend voogd was Bauke (de Boer) 
Bekema, Andrieske A. (I991814690)
 
171 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Heeft eerst in Heerenveen het vak molenmaken geleerd . Bauke had een timmer(winkel)bedrijf in Koudum naast het smids bedrijf van zijn vader.
De eerste Fiets.
Fietsen waren er nog niet, maar de ooms waren al bezig om zo'n soort ding te maken. Een heel groot wiel voor eb een kleintje achter. In de timmerwinkel maakten ze de houten wielen en in de smederij de rests, het frame en dergelijke. Oom Jelle stapte erop en het hele dorp liep te hoop. Van verre hoorde je het ding al aankomen, want veren zaten er niet aan. Als oom eraf stapte was zijn achterwerk bijna kapot. Wij hadden natuurlijk de meeste lol, want als men jong is , houdt men wel van sensatie.
Oom Bauke was heel anders, bemoeide zich niet met drank en vrouwen. Hij ging helemaal op in zijn zaken, zijn timmeren en zijn molenmaken. Van de heer Swingerden, de grote heer, die op het slot Rys woonde, had hij alle molens in onderhoud gekregen en dat was heel wat. Oom Bauke kreeg heel wat werk van mijnheer en de laatste tijd werkte hij met 19 man personeel. Oom bemoeide zich ook nog met andere zaken, zaken van culturele en sociale aard. Zo weet ik, dat de kiesvereniging hem naar voren schoof en dat hij met enkele anderen de Friese Bond van R.K. Kiesverenigingen oprichtte. In het gedenkboek van het 50-jarig bestaan van deze bond wordt ook zijn naam genoemd.
Oom Bauke werd bedlegerig. De veraderlijke kwaal had ook hem te pakken. Beppe was helemaal overstuur. Die goede beste jongen, als ze hem ook nog moest missen! Dat zou ze niet overleven. De meesterknecht moest de timmerman maar zo goed mogelijk waarnemen en oom Jelle, die goed bij de pinken was, kon de boekhouding wel doen. Oom Jelle , die anders de laatste tijd vaan van honk was en het werk weleens in de steek liet, zou dan wel meer thuisblijven en dat deed hij aanvankelijk ook, daar was niets van te zeggen. Maar met oom Bauke ging het niet vooruit. De dokters konden de kwaal niet de baas worden, zij stonden machteloos.Ik was nog maar een meisje van goed tien jaar en had er geen erg in hoe groot het verlies voor ons en e gemeenschap zou zijn als oom kwam te overlijden. Toen ze me een ker vroegen, hoe het met oom Bauke ging, antwoorde ik: " Oom is vroom van buiten en van binnen en hij gaat regelrecht naar de hemel ". Nog op zijn laatste ziekbed troostte hij zijn heit en mem: "Mem, je moet niet schreien, ik ga naar God en dan zijn we daar met zijn drieen en jij houdt er nog drie over ". Op 25 maart, een Mariadag, is hij gestorven, zes en twintig jaar oud. Hoe het met Beppe gesteld was, is met geen pen te beschrijven. Het hele dorp was er mee begaan. Dat was nu al de derde uit het gezin van de smid, een zoon van een en twintig (Frans), een dochter van dertig (Dieuwke) en nu deze; Bauke, een jongeman die zoveel beloofde voor de toekomst. Verscheidene arme weduwen kwamen toen pas te weten waar het brood vandaan kwam, dat hun elke week gratis werd bezorgd. Ja, het hele dorp wat met de familie de Boer in de rouw. De 29e maart is hij in Hemelum begraven. 
de Boer, Bauke (I991814716)
 
172 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Jelle werkte bij zijn vader in het smidsbedrijf.
De eerste Fiets.
Fietsen waren er nog niet, maar de ooms waren al bezig om zo'n soort ding te maken. Een heel groot wiel voor en een kleintje achter. In de timmerwinkel maakten ze de houten wielen en in de smederij de rest, het frame en dergelijke. Oom Jelle stapte erop en het hele dorp liep te hoop. Van verre hoorde je het ding al aankomen, want veren zaten er niet aan. Als oom eraf stapte was zijn achterwerk bijna kapot. Wij hadden natuurlijk de meeste lol, want als men jong is, houdt men wel van sensatie.
Een keer per jaar was het Koudummer kermis. Dam kwam er een draaimolen met kramen. 's Avonds was er hier en daar dansen. Daar kwamen wij nog niet, maar oom Jelle was een echte kermisgenieter en een feestnummer. Beppe maakte zich zorgen over hem, want hij was, dacht ze, veet te gek op drank. Vooral als hij in een groepje van dat soort kameraden zat, was hij de held van de dag. Dan was het oude mens 's avonds onrustig, als een kip die haar ei niet kwijt kan. Ze ging niet eerder naar bed, voordat ze hem thuis hoorde komen en dat was meestal al in de kleine uurtjes. " Die smerige drank ! " zei de dan, "die moest er niet zijn, anders niks dan ongemak en ellende komt daaruit voort". 
de Boer, Jelle T. J. (I991814736)
 
173 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Lutse had een boerenbedrijf aan de Rijksstraatweg onder Woudsend. 
van der Meulen, Marie (I991814797)
 
174 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Marijke had zeven broers, de meeste waren boeren en woonden in en om Gaasterland. 
Bouma, Marijke Rients (I991814762)
 
175 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Pake Ynte en beppe Anderske Hadden aan het Noord te Workum een zaak in kruidenierswaren plus alles wat er enigszins bijhoorde o.a. aardappelen. Toen Pake stierf moest beppe het alleen doen. Zoals de familie vertelde, kon beppe daar best mee uit de voeten. 's-Zondags kwamen de boeren uit Nijhuizen en omstreken meestal bij haar koffie drinken en dan bestelden zij natuurlijk ook winkelwaren. Een sprekend staaltje van haar koopmans - (koopvrouw) geest is mij doorverteld. Dat speelde zich alsvolgt af.: zok verkocht ook wel aardappelen en op zekere dag in de vroege herfst kwam daar een snik (houten vrachtbootje) met aardappelen aanmeren bijna vlak voor haar deur. De schipper wilde natuurlijk uitventen in de stad. Beppe Andrieske eropaf!! Ze vroeg de schipper onder andere hoeveel aardappelen hij aan boord had. Ze wilde ze wel keuren en het bleek, dat de kwaliteit zeer goed was. Toen terug naar de schipper en na een fel gevecht van loeven en bieden, raakte ze akkoord en beppe kocht de hele lading. De aardappelen werden opgeslagen in het berghok en het kamertje naast de winkel en de rest kwam in de gang langs de muur te staan. Na drie weken was ze de aardappelen allemaal kwijt aan boeren en burgers. Het nieuwtje, dat Anderske een heel schip met aardappelen had gekocht, was als een lopend vuurtje door Workum gegaan en had de verkoop danig bevorderd. Was dat niet een staaltje van vrouwenemancipatie ? En dat voor een vrouw alleen in die tijd ! Ja, beppe Anderske moet een kranig vrouw geweest zijn, want de zaak was in de twee jaar van haar weduwschap zelfs vooruit gegaan. 
Bekema, Ynte Jentjes (I991814703)
 
176 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Tsjebbe Bauke de Boer was de Koudummer smid.Hij werd ook wel de rijke smide genoemd. Zij hadden een paar stukken land, verder was er de smidse en wat daaribij hoorde hun eigendom. Zij leenden ook wel geld uit om anderen te helpen.
Zoon Bauke begon naast de smid een timmerbedrijf
Zoon Jelle hielp in de smederij
Zoon Jouke runde de Boerderij koeienstal en een schuur met wat vee. Het een met het ander gaf nogal wat bedrijvigheid en dat ging meestal vam 's-morgens vijf tot 's avonds acht uur door. Dan kwam pake (opa) in huis en even met de voeten op de stoel, want hij had open voeten. Daar dokterde hij wel mee, maar de wonden wilden niet helen. Zaterdags hielden ze om vijf uur op en dan moesten de voeten van pake eraan geloven. Met warm water werden de windsles eraf geweekt en dan een schoon verband erom en dan kon het wel weer een week blijven zitten.
Met de voeten van pake ging het niet beter. Er werd besloten om een wonderdokter in de arm te nemen, want de dokter kon, dacht men, de oorzaak niet vinden. Zo gezegd zo gedaan. Er kwam een man ide de voeten beter zou maken. Wat er precies aan gedaan moest worden weet ik niet, maar de man beloofde, dat ze zeker zouden genezen.
Met de voeten van pake ging het maar best. Buiten verwachting kreeg de wonderdokter gelijk, de wonden gingen dicht, maar zijn gezondheid werd er niet beter op. Hij begon te klagen over vermoeidheid en kon de hele dag niet meer vol maken. 's-middags ging hij meestal een poosje rusten. Geleidelijk werd het minder met hem en in de zomer raakte hij helemaal te bed. De 25e augsutus is hij gestorven en de 29e ging de droeve stoet andermaal naar Hemelum. Deze zware slagen bleven beppe niet in de koude kleren zitten, ze werd zwaarmoedig en oud. 
de Boer, Tjebbe Baukes (I991814758)
 
177 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Tsjebbe verhuisde na overlijden van zijn moeder naar pake en beppe de Boer zijn grootouders.
Keerde later vanwege heimwee weer terug naar huis. waarna zijn zus Anna naar haar bgrootouders verhuisde. 
Bekema, Tsjebbe (I991814700)
 
178 Uit familieverhaal "Zoals us Mem het ons vertelde" door Andries de Jong vertaald uit het fries door S.H. de Jong jr.:
Zij hadden eerst een boeren bedrijfje inScharl (bij Bakhuizen), maar nu woonden ze in de Haanmeer(polder) bij Hindeloopen.De boerderij lag zowat halfweg tussen Koudum en Hindeloopen. Als ze naar de kerk wilden gaan moesten ze twee uur lopen, aangezien de boerderij niet aan een verharde weg lag, voerde het pad ook nog door weilanden.
Het is niet echt duidelijk of Marijke nu een zus was van Jelle. 
de Boer, Marijke (I991814743)
 
179 Vermeld word als Hypotheekair schuldenaar in 1811 te Goes:
Jacoba Bedet woonplaats Goes.
Inventarisnummer 14 vaknummer 1054 (verwijst naar registers van overschrijving -akte van overgang van eigendom onroerende goederen en/of register van inschrijving hypotheekakten op onroerende goederen)
Bron: Hypotheekbewaarders te Goes 1811-1838
Archief: Hypotheekbewaarders Inventarisnummer 12-67 
Bedet, Jacoba Jozina (I991814146)
 
180 Vertrokken naar Amerika Faase, Pieter (I991814602)
 
181 Vertrokken naar Amerika Faase, Wilhelmina (I991814612)
 
182 Volgens de gegevens van de ND-Gemeente te Sas van Gent was op 18 december 1775 een notaris JOHAN Bedet, ouderling van die kerk. Deze Johan was eerst grifier te Westdorpe en daarna notaris te Sas van Gent en Vlissingen. Hij werd te Vlissingen benoemd op 2 december 1784 en geadmiteerd bij het Hof van Holland op 10 december 1784.
Verdere gegevens ontbreken. Bij de engelse bombardementen op Vlissingen omstreeks 1810 zijn alle boeken van Vlissingen verloren gegaan. (Is voor zover na te gaan NIET deze JOHAN, zoon van LOUIS). 
Bedet, Johan (of Jean) (I991814129)
 
183 Volgens de Huwelijksakte was zij tijdens de huwelijksvoltrekking 20 jaar, gezien het geboortejaar (1866) was zij toen echter 15. Gezin F64
 
184 Volgens haar trouwakte met Izaäk van der Peijl was zij ten tijde van het huwelijk 19 jaar, haar vader zou dan 11 jaar en haar moeder 8 jaar oud zijn geweest. Zegers, Neeltje Johanna Maria (I991815176)
 
185 Wannes heeft in de volgende plaatsen gewoond: Terneuzen, Middelburg (vanaf 1923), Vlissingen (tot december 1927), Aardenburg (vanaf dec 1927), Axel en Voorburg van der Gouwe, Johannes (I991814546)
 
186 Weduwe van Pieter Oppeneer (weduwenaar van Janneke van Meurs) met deze ondertrouwde zij 25-06-1717 te Axel als jongedochter van onder Zaamslag Brouwers, Cornelia Hermansen (I991814090)
 
187 Wonende onder Axel Bedet, Louis (I991814091)
 
188 wonende onder Neuzen Stoffeijn, Elisabeth (I991814092)
 
189 wordt in huwelijksakte dochter Anna Maria PAISSONIER genoemd Poissonnier, Catharina (I991814269)
 

      «Vorige 1 2 3 4